***

Γιατί η Κίνα εκτόξευσε πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς στον Νότιο Ειρηνικό

Στις 12:01 το μεσημέρι της Δευτέρας (6/7), ένα υποβρύχιο του Ναυτικού του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας (PLAN) εκτόξευσε δοκιμαστικά έναν βαλλιστικό πύραυλο στη ζώνη του Νοτίου Ειρηνικού που έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή χωρίς πυρηνικά όπλα. Αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια που η Κίνα πραγματοποιεί δοκιμή βαλλιστικού πυραύλου στον Ειρηνικό.

Το γεγονός ότι η δοκιμή έγινε την ημέρα που τα Φίτζι έγιναν ο τέταρτος επίσημος σύμμαχος της Αυστραλίας μέσω συνθήκης – μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Νέα Ζηλανδία και την Παπούα Νέα Γουινέα – κάνει τη χρονική συγκυρία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Στην καλύτερη περίπτωση μοιάζει με πρόκληση, ενώ στη χειρότερη με ξεκάθαρη προσπάθεια εξαναγκασμού.

Σύμφωνα με τον Guardian, δεν είναι πιθανό αυτή η δοκιμή να αποφασίστηκε την τελευταία στιγμή. Ακόμη και για έναν στρατό του οποίου η τεχνολογική και επιχειρησιακή ικανότητα έχει αυξηθεί εντυπωσιακά τις τελευταίες δεκαετίες – και θα συνεχίσει να αυξάνεται – τέτοιου είδους ενέργειες απαιτούν χρόνο προετοιμασίας. Παρ’ όλα αυτά, είναι πιθανό η υπογραφή του συμφώνου της «Συμμαχίας του Ωκεανού της Ειρήνης» να οδήγησε την Κίνα στην επίσπευση της δοκιμής.

Η Ουάσινγκτον, φυσικά, βρίσκεται στο επίκεντρο της σκέψης του Πεκίνου και θα καταγράψει προσεκτικά το γεγονός. Όμως τι σημαίνει αυτό για την Αυστραλία και τους περιφερειακούς εταίρους της;

Η Κίνα ακολούθησε το γράμμα του νόμου ενημερώνοντας τις χώρες της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, ότι επρόκειτο να πραγματοποιηθεί μια τέτοια δοκιμή, αλλά ελάχιστα τήρησε το πνεύμα του. Η διαφάνεια στις δοκιμές όπλων θα πρέπει να συμβάλλει στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης ή τουλάχιστον στη μείωση των υποψιών. Όταν όμως η ενημέρωση για μια δοκιμή γίνεται μόλις λίγες ώρες πριν, δεν επιτυγχάνεται ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να ζητά από τις χώρες της περιοχής να μην «υπερερμηνεύουν» τη δοκιμή, όμως η απουσία ουσιαστικής προειδοποίησης καθιστά αυτό το αίτημα κενό περιεχομένου. Πώς η επίδειξη ότι ένας πύραυλος με πυρηνική δυνατότητα μπορεί να πλήξει στόχους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά να αποτελεί απόδειξη της δέσμευσης του Πεκίνου σε «μια πορεία ειρηνικής ανάπτυξης»;