Γαλλία / Συνδικάτα και διαδηλωτές αυξάνουν την πίεση στον Μακρόν

Pαρέλυσε την περασμένη Πέμπτη η Γαλλία λόγω γενικής απεργίας, 1 εκατομμύριο διαδηλωτές σε όλη τη χώρα έστειλαν -ξανά- μήνυμα στον Εμανουέλ Μακρόν να αλλάξει πολιτική ενώ δεν ήταν λίγα και τα πανό που ζητούσαν την παραίτηση του Προέδρου. Παρά την εντυπωσιακή παρουσία 80.000 (!) αστυνομικών, αρμάτων, αυρών, drones κ.ά. που παρέταξε ο υπουργός Εσωτερικών, οι πολίτες ανταποκρίθηκαν μαζικά στο ενωτικό κάλεσμα των συνδικάτων κατά της νέας λιτότητας που προωθεί ο Γάλλος Πρόεδρος. Τα συνδικάτα σε κοινή δήλωσή τους έδωσαν προθεσμία ως τις 24 του μήνα στον Σεμπαστιέν Λεκορνί, τον νέο εκλεκτό πρωθυπουργό του Μακρόν, για να «ανταποκριθεί στις διεκδικήσεις» τους, ειδάλλως θα προχωρήσουν σε νέες κινητοποιήσεις. Ζητούν τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, τη φορολογική ισότητα, την κατάργηση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, το πάγωμα των κοινωνικών παροχών κ.ά.

Προς το παρόν ο Λεκορνί «διαβουλεύεται» με κόμματα και συνδικάτα ενόψει του σχηματισμού νέας κυβέρνησης. Η μεγάλη κινητοποίηση και γενική απεργία της περασμένης Πέμπτης έρχεται σε συνέχεια της κινητοποίησης την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο της ακύρωσης της πολιτικής λιτότητας που οργανώθηκε «από τα κάτω», από τους πολίτες μέσω Διαδικτύου και με μεγάλη συμμετοχή. Οι κινητοποιήσεις αυτές δεν προκαλούν έκπληξη: η κοινωνική δυσαρέσκεια αυξάνεται και έχει βαθιές ρίζες. Πρόσφατα, τα ευρήματα έρευνας που διεξήγαγε το Ινστιτούτο IFOP για λογαριασμό του περιοδικού της L’Humanite ήταν αποκαλυπτικά: ανέδειξαν τη βαθιά δυσαρέσκεια των πολιτών εξηγώντας το γεγονός ότι το 74% των Γάλλων στηρίζει τις κινητοποιήσεις.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα, 51% των Γάλλων δηλώνει ότι εξεγείρεται κατά της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας ενώ «παραίτηση» δηλώνει το 32%… Το 2022 ένα 12% δήλωνε αισιοδοξία. Πλέον το ποσοστό αυτό έγινε μονοψήφιο: 5%. Σημαντικό «καύσιμο» της οργής είναι η κρίση των νοσοκομείων και των σχολείων (92%), οι οικονομικές δυσκολίες των μισθωτών (89%) και τέλος η φοροδιαφυγή (87%). Η εμπιστοσύνη στα κόμματα παραμένει χαμηλή: κανένα κόμμα δεν αποσπά την εμπιστοσύνη άνω του 50% των πολιτών σχετικά με την υλοποίηση πολιτικής ενίσχυσης της ισότητας στη Γαλλία. Ο Εθνικός Συναγερμός προηγείται στο θέμα αυτό με 37%, ακολουθούν οι Οικολόγοι με 28% και οι Σοσιαλιστές με 27%.

Την ίδια στιγμή, μέσα σ’ αυτό το κλίμα εντάσεων, οι πολίτες εκφράζουν υψηλές προσδοκίες για κοινωνική δικαιοσύνη και έλεγχο στη χρήση του δημόσιου χρήματος. Το 92% ζητά να γίνει υποχρεωτική η διαφάνεια σε όλες τις ενισχύσεις που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις και το 89% ζητά να τεθούν ως προϋποθέσεις για τις ενισχύσεις αυτές περιβαλλοντικά και κοινωνικά κριτήρια, όπως δημιουργία θέσεων εργασίας, μισθοί κ.ά. Στο ίδιο μήκος κύματος, το 86% θεωρεί ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επιστρέφουν τις ενισχύσεις σε περίπτωση μετεγκατάστασης και το 77% ζητά την επιστροφή των ενισχύσεων όταν μια επιχείρηση παύει να αντιμετωπίζει δυσκολίες.

Απορρίπτουν φορολογικά έσοδα 15-25 δισ. ετησίως

Διόλου τυχαία, στο επίκεντρο των διεκδικήσεων βρίσκεται η εφαρμογή του φόρου Ζικμάν, του οικονομολόγου και πανεπιστημιακού καθηγητή στις ΗΠΑ και στη Γαλλία, ο οποίος, αφού μελέτησε επί είκοσι χρόνια τις σχέσεις μεταξύ ανισοτήτων και δημοσιονομικής πολιτικής, προτείνει θέσπιση ελάχιστου φόρου 2% στις πολύ μεγάλες περιουσίες άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ. Μια πρόταση που υποστηρίζει η Αριστερά και η οποία μπορεί να αποφέρει κέρδη για τα δημόσια ταμεία από 15 ως 25 δισ. τον χρόνο μειώνοντας τις φορολογικές ανισότητες, καθώς οι υπερπλούσιοι συχνά πληρώνουν αναλογικά λιγότερους φόρους από τη μεσαία τάξη και αντιμετωπίζοντας φοροδιαφυγή/φοροαποφυγή μέσω φορολογικών παραδείσων κ.ά.

Τον φόρο Ζικμάν στηρίζουν και επτά κάτοχοι Νόμπελ Οικονομίας -Ντ. Ατσέμογλου, Τζ. Άκερλοφ, Α. Μπανερζί, Ε. Ντιφλό, Σ. Τζόνσον, Π. Κρούγκμαν, Τζ. Στίγκλιτζ-, που σε κοινό τους άρθρο στη Le Monde στις αρχές Ιουλίου έγραψαν ότι σε «περίοδο εκτροχιασμού των δημόσιων οικονομικών και έκρηξης του ακραίου πλούτου η θέσπιση ενός ελάχιστου φόρου επί των περιουσιών των δισεκατομμυριούχων θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα», προσθέτοντας μάλιστα ότι η Γαλλία «με την επιβολή φόρου στους υπερπλούσιους μπορεί να δείξει τον δρόμο για τον υπόλοιπο κόσμο». «Πρωτοπόρες έρευνες σε συνεργασία με τους επικεφαλής εφοριακών διοικήσεων πολλών χωρών το αποδεικνύουν: αυτοί οι υπερπλούσιοι πληρώνουν μεταξύ 0% και 0,6% της περιουσίας τους σε ατομικό φόρο εισοδήματος. Περίπου το 0,6% σε μια χώρα όπως οι ΗΠΑ και 0,1% σε μια χώρα όπως η Γαλλία» εξηγούν.

Ωστόσο μακρονικοί, δεξιοί αλλά και ο Εθνικός Συναγερμός μαζί με εργοδότες, επιχειρηματίες, οικονομικό κατεστημένο με τη βοήθεια πρόθυμων δημοσιογράφων, ΜΜΕ κ.ά. απορρίπτουν κατηγορηματικά αυτόν τον φόρο με παρεμβάσεις, δηλώσεις και άρθρα, καταγγέλλοντας τις δήθεν «καταστροφικές» συνέπειές του: «Ρομπέν των Δασών», «τα ψέματα του Γκαμπριέλ Ζικμάν», «θανάσιμη παγίδα». Ο δε πρόεδρος της εργοδοτικής ομοσπονδίας Πατρίκ Μαρτέν απείλησε την προπερασμένη Κυριακή στην εφημερίδα Le Parisien ότι θα οργανώσει μεγάλη κινητοποίηση των εργοδοτών αν αυξηθούν οι φόροι στις επιχειρήσεις…