Να σταματήσουμε να μετράμε κεφάλια – και να δούμε τι πραγματικά αφήνουν οι τουρίστες

Σύμφωνα με στοιχεία του Κεντρικού Λιμεναρχείου Καβάλας, εκατό χιλιάδες περισσότεροι, συγκριτικά με την περσινή χρονιά, ήταν οι επισκέπτες της Θάσου, το τρίμηνο (Ιουνίου – Αυγούστου) του φετινού καλοκαιριού

Τα στοιχεία επικαλείται το Protothema.gr το οποίο και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: Τα αριθμητικά στοιχεία μαρτυρούν τη συνεχιζόμενη ανάκαμψη του τουριστικού ρεύματος στην περιοχή μετά τα δύσκολα χρόνια της πανδημίας του κορωνοϊού. Οι τουρίστες φαίνεται να επιστρέφουν με ενθουσιασμό σε έναν τόπο που συνδυάζει φυσική ομορφιά, πολιτιστική κληρονομιά και αυθεντική ελληνική φιλοξενία.

Σύμφωνα με τον συγκριτικό πίνακα της συνολικής διακίνησης των επιβατών για τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο, στο νησί της Θάσου πέρασαν με φέρι μπόουτ (μόνο από το λιμάνι της Κεραμωτής) 1.424.019 επιβάτες, ενώ πέρσι ο αριθμός αυτός ήταν 1.355.807.

Αυτό που δεν μας λέει το σχετικό ρεπορτάζ είναι ότι στην Ελλάδα του 2025, τα τουριστικά ρεκόρ σπάνε το ένα μετά το άλλο. Αεροδρόμια, λιμάνια και σοκάκια βουλιάζουν από κόσμο. Η «βαριά βιομηχανία» της χώρας δείχνει –στα χαρτιά τουλάχιστον– να ευημερεί. Όμως όσο αυξάνονται οι αφίξεις, τόσο μειώνονται τα έσοδα ανά επισκέπτη.

Ή αλλιώς: έρχονται περισσότεροι, αλλά ξοδεύουν λιγότερα. Κι ενώ θα περίμενε κανείς η πολυκοσμία να φέρνει χρήμα, τελικά φέρνει μόνο… φασαρία και φωτογραφίες στο Instagram.

Την ίδια ώρα, ο μέσος Έλληνας βλέπει τα νησιά και τους δημοφιλείς προορισμούς μόνο από drone βίντεο στο YouTube. Οι τιμές έχουν ξεφύγει τόσο πολύ, που ακόμα και μια βδομάδα διακοπών μοιάζει πιο δύσκολη από τη φορολογική δήλωση.

Και το πιο ειρωνικό; Παρά το ακραίο κόστος, ούτε και οι τουρίστες είναι ευχαριστημένοι. Η σχέση τιμής-ποιότητας πάει περίπατο, οι υποδομές ασφυκτιούν και η φιλοξενία μοιάζει πια με διεκπεραίωση.

Κάπως έτσι, η Ελλάδα καταφέρνει το εξής παράδοξο: να θεωρείται τουριστικό «success story» χωρίς να είναι ούτε βιώσιμο, ούτε δίκαιο, ούτε προσοδοφόρο. Μια χώρα που υποδέχεται τους πάντες, αλλά δεν χωράει τους ίδιους της τους πολίτες.

Ίσως ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να μετράμε μόνο κεφάλια – και να δούμε τι πραγματικά αφήνουν πίσω τους οι τουρίστες.