Αδειάζει ο Έβρος / Τεράστια η ερημοποίηση των παραμεθόριων χωριών

Δυσοίωνα είναι τα στοιχεία για τον πλυθυσμό του Έβρου, που προέκυψαν από το οδοιπορικό της ΕΡΤ3 στα έρημα χωριά του νομού. Η κατάσταση είναι δραματική και αυτό το δείχνουν τα νούμερα της τελευταίας δεκαετίας. Στην επαρχία Ορεστιάδας καταγράφεται μείον 16% (6.000 άτομα) πληθυσμός, στην επαρχία Διδυμοτείχου μείον 17% (3.200 άτομα), στην επαρχία Σουφλίου μείον 21% (3.400 άτομα).

Σε ό,τι αφορά τα νούμερα θανάτων και γεννήσεων, στην περιοχή του Τριγώνου κατά μέσο όρο ένα άτομο γεννιέται, 18,5 πεθαίνουν, στους Μεταξάδες ένα άτομο γεννιέται, 12 πεθαίνουν. Οι ηλικιωμένοι είναι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, που ζουν σε όλα αυτά τα χωριά. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο χωριό Φυλάκιο, ο νεότερος άνθρωπος είναι 57 ετών.

Ενώ οι υπόσχεσεις των πολιτικών αναπτυξιακών προγραμμάτων εξακολουθούν να ρέουν σαν υποκριτικά “ποτάμια”, η πραγματικότητα εδώ είναι συνοπτικά περιγραφική: η εγκατάλειψη του Έβρου αποτελεί πλέον ένα εγκληματικό παράδειγμα παραμέλησης από το κράτος.

Η έντονη μεταναστευτική πίεση που ασκείται στην περιοχή εδώ και δεκαετίες, σε συνδυασμό με τις εσωτερικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η εγχώρια οικονομία, έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση κρίσης που δεν αφήνει ανεπηρέαστους ούτε τους κατοίκους ούτε τους επισκέπτες αυτών των περιοχών.

Την τελευταία δεκαετία, έχει υποστεί δραματική μείωση του πληθυσμού σύμφωνα με την απογραφή του 2021 και η απειλή δημογραφικής κατάρρευσης του είναι πια ορατή. Ο Έβρος αντιμετωπίζει μια κρίση που είναι πολύ περισσότερο από δημογραφική. Είναι μια κρίση ταυτότητας και οικονομικής βιωσιμότητας που απειλεί να αποστερήσει αυτή την περιοχή από τον πλούτο της, αφήνοντάς την μια σκιά του εαυτού της.

Οι πολιτικοί, με τις υποσχέσεις τους για προγράμματα ανάπτυξης και ενίσχυσης, επιδίωξαν να παρουσιάσουν μια εικόνα ανησυχίας και δράσης. Ωστόσο, η πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει. Τα προγράμματα παραμένουν στα χαρτιά, ενώ η περιοχή εξακολουθεί να επιδεινώνεται. Αυτή η αναποτελεσματικότητα είναι εγκληματική σε αυτό το στάδιο, καθώς οι ζωές των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στον Έβρο βρίσκονται σε αβεβαιότητα και απόγνωση.

Οι επιχειρήσεις κλείνουν, οι σχολικές τάξεις αδειάζουν και οι παραδόσεις χάνονται στο χρόνο. Αν δεν κατασκευαστούν μονάδες που θα φέρουν θέσεις εργασίας, αν δεν επιδοτηθούν οι επαγγελματίες του νομού, εάν δεν γίνουν σοβαρές πολιτικές κινήσεις, τότε το τέλμα είναι προ των πυλών.